برندهای اروپایی معمولا پیشینه‌ای درازمدت دارند. مسئله‌ای که دلیل آن را می‌توان در انقلاب صنعتی و آغاز تولیدات کارخانه‌ای در این قاره دانست. برند مان (MAN) هم به عنوان یکی از معتبرترین برندهای حوزه‌ی حمل‌ونقل و خودروهای سنگین از این قاعده مستثنی نیست.

داستان مان را باید در قرن‌های هجده و نوزده جستجو کرد. زمانی که صنایع آلمانی رفته‌رفته از مقیاس محلی خارج می‌شدند و ابعادی ملی و بین‌المللی پیدا می‌کردند. در سال 1758 آهنگری به نام سنت آنتونی که در یکی از نواحی آلمان زندگی می‌کرد، با گسترش فعالیتش به اولین صنعت‌کار سنگین در آلمان تبدیل شد. این روند ادامه داشت تا سال 1782 آهنگری دیگری به نام " اُمید خوب" در منطقه اُبرهاوزن تاسیس شد. پنج سال بعد این آهنگری صنعتی‌سازی شده به ساخت اولین ریل‌های راه‌آهن آلمان پرداخت. این راه‌آهن از گاری‌هایی استفاده می‌کرد که به وسیله‌ی اسب‌ها کشیده می‌شدند. در سال 1805 هم آهنگری دیگری به نام  "Sulzer-Escher Wyss"در زوریخ سوئیس افتتاح شد که آن نیز به کارهای فلزی سنگین و صنعتی مشغول بود.

تا این‌جا با سه آهنگری‌یی روبرو هستیم که توانسته‌اند در مقیاسی بزرگ‌تر ایفای نقش کنند. سال 1808 در تاریخ مان سال مهمی است چرا که این سه آهنگری با یکدیگر متحد شدند و شرکتی به نام صنایع معدنی و تجاری اُبرهاوزن را تشکیل دادند. این شرکت رفته‌رفته علاوه بر ساخت ریل‌ها و تجهیزات آهنگری و معدن به تولید ماشین‌آلات تکنولوژیک مشغول شد. در 1814 این شرکت موفق شد تا اولین دیگ بخار خود را بسازد و تحویل کارفرما دهد. 1839 سالی است که این آهنگری توسعه‌یافته توانست اولین لوکوموتیو را هم تولید کند.

این روند تا یک قرن بعد ادامه داشت. شرکت تعدادی از شرکا را از دست داد و در همان‌حال شرکای جدیدی هم پیدا کرد. نام چندین بار تغییر کرد. کارخانه موتورهای بخار، لوکوموتیو، یخچال، توربین و بسیاری از محصولات تکنولوژیک دیگر را تولید کرد و تلاش کرد تا محصولاتش را به نقاط مختلف جهان صادر کند. با شروع جنگ جهانی اول در 1914، فعالیت‌های کارخانه با متوقف شد. نام شرکت از 1908 به مخفف سه شریک باقی‌مانده M.A.N تغییر پیدا کرده بود، با این‌حال در 1915 بخش کامیون شرکت نیز برای اولین‌بار راه‌اندازی شد و این مقدمه‌ای بود بر ورود مان به بازار تولیدکنندگان ناوگان حمل‌ونقل.

پس از جنگ خط تولید به نورمبرگ منتقل شد و فعالیت‌ها از سر گرفته شد. با این وجود تا سال 1924 طول کشید تا مان اولین کامیون خود را با پیشرانه دیزلی تزریق مستقیم تولید و روانه‌ی بازار کند. از آن زمان تابه‌حال مان تکنولوژی‌های مختلفی را به دنیای خودروسازی و صنایع سنگین معرفی کرده است. افتخار تولید اولین پیشرانه دیزلی مجهز به سوپرشارژر به این شرکت برمی‌گردد. بزرگ‌ترین گیربکس چرخ‌دنده‌ای جهان و بسیاری از نواوری‌های ریز و درشت دیگر باعث شد تا مان روز به روز محبوبیت و شهرت بیشتری در سطح اروپا و جهان به دست بیاورد.

باید گفت مان به شکل جدی از دهه‌ی 90 به تولید اتوبوس و به خصوص نمونه‌های درون‌شهری پرداخت، با این همه واحد تحقیق و توسعه‌ی این شرکت به طور مداوم به دنبال گسترش محصولات و دامنه‌ی تولیدات است. تحقیق و توسعه‌ای که نتیجه‌ی تلاش‌هایش را باید در جایزه‌ی بهترین اتوبوس سال (2005) دید.

مان در ایران

در حال حاضر اتوبوس‌های سری R07 مان در جاده‌های کشور مشغول به تردد می‌باشند.

R07

این اتوبوس هرچند در حال حاضر در خط تولید اروپایی مان قرار ندارد، اما یکی از محصولات موفق نسل قبل است که هنوز هم نمونه‌های دست دوم آن در جهان خرید و فروش می‌شوند. R07 از پیشرانه‌ای به قدرت 430 اسب بخار بهره می‌برد که حداکثر گشتاور آن نیز به 2100 نیوتون‌متر می‌رسد. گیربکس 12 سرعته ساخت ZF که با دو دنده‌ی عقب نیز همراه است، وظیفه‌ی انتقال این میزان قدرت و گشتاور به چرخ‌ها را بر عهده دارد. علاوه بر آسایشی که گیربکس اتوماتیک برای راننده به همراه می‌آورد امکان تعویض دستی آن‌ها نیز مهیا شده است، به خصوص که با وجود ریتاردر می‌توان کنترل بهتری نیز بر روی سرعت و عملکرد اتوبوس داشت.

با وجود توقف خط تولید، در زمان عرضه‌ی R07 به بازار امکان سفارش آن با سه نوع آرایش صندلی وجود داشت. در آرایش معمولی 44 صندلی، در آرایش VIP 31 صندلی و در آرایش VIP با صندلی‌های زیرپایی‌دار (‌تخت‌شو) امکان جاگذاری 26 صندلی فراهم شده است.